Er zijn twee soorten reizigers in Indonesië: de zen-zoekers die op Bali komen om hun innerlijke yogi te omarmen, en de avonturiers die hun grenzen verleggen met tempels, jungletochten en net iets te enthousiaste scootertochten. Ik? Ik begon als de eerste en eindigde als de tweede.

Mijn reis begon op Bali. De plek waar Instagram je doet geloven dat iedereen de hele dag in een infinity pool hangt met een kokosnoot in de hand. De realiteit? Scooters die je bijna van je slippers rijden, apen die je zonnebril stelen en toeristen die op de meest willekeurige plekken fotoshoots houden. Maar toch… het heeft iets magisch. De tempels, de zonsondergangen, de geur van wierook die overal hangt – het is een eiland dat je betovert, zelfs als je door de chaos heen moet kijken.

Na Bali was het tijd voor Lombok. Hier begon mijn avontuur pas echt, want ik besloot een scooter te huren. Klinkt simpel, toch? Nou, laat me je vertellen: Indonesië en verkeersregels zijn een zeer flexibele combinatie. Wat begon als een ontspannen rit langs rijstvelden en kustwegen, veranderde al snel in een overlevingscursus ‘hoe ontwijk ik alles op de weg en blijf ik tegelijkertijd genieten van het uitzicht’. Maar ergens, tussen de chaotische rotondes en plots overstekende kippen, voelde ik pure vrijheid. Niets gepland, geen haast, alleen de weg en het moment.

De reis eindigde op de Gili-eilanden. Een plek zonder auto’s, waar je je alleen met de fiets of paardenkar kunt verplaatsen. Hier dacht ik: dit wordt de ultieme ontspanning. Maar natuurlijk vond ik mezelf na een paar uur al op een boot, snorkelend tussen schildpadden en me afvragend waarom ik ooit dacht dat ik gewoon rustig op het strand zou blijven liggen.

Wat Indonesië me heeft geleerd? Dat de mooiste momenten vaak ontstaan wanneer je je plannen loslaat. Dat je niet altijd de ‘perfecte reiservaring’ hoeft na te jagen, maar gewoon moet meegaan met wat op je pad komt – of dat nou een onverwachte scooterrit, een gestolen zonnebril of een spontaan snorkelavontuur is.

Dus als je ooit in Indonesië bent, vergeet dan niet om je reis een beetje te laten gebeuren. Huur die scooter (maar rij voorzichtig), verdwaal een keer (maar niet te ver), en laat het eiland bepalen wat het voor je in petto heeft. Want soms is het beste plan… geen plan.